21th

برای بی قراری روح ِ آشفته ای که جان می کَنَد ریسمان های اتصالش را پاره کند هیچ چاره ای جز تسلیم ندارم..

و از دنیایی که با چنگ و دندان مرا سفت و سخت چسبیده و رها نمی کند هم راه فراری پیدا نمی کنم.

بیچاره من.. اسیر خودخواهی و خواست دیگران در مرز نابودی ام. کاش روح قوی تری داشتم.

+ خرگوش گنده بک